Quan vaig tornar de Sudamerica vaig notar-ho molt.
Allà coincidiem gent de moles cultures diferents: alguns fem dos petons, altres tres, altres dos començant per l'altre cantó, un de sol, una apretada de mans.... Així que tot es simplificava amb una abraçada. Suposo perquè tothom era fora de casa, sense amics ni família, i era una manera fàcil i ràpida de demostrar carinyo i complicitat als demés.Els primers dies aquí em tornava boja. Trobava amics que feia mesos que no veia, i em feien dos petons! jo pensava "quina cosa més freda això de fer petons"... (Tot i ara soc jo la que els faig altre vegada... Molt malament..)
Sempre que puc abraço. Sé que ho faig menys del que m'agradaria, i la veritat es que gairebé sempre se'm fan curtes... m'hi quedaria uns minuts, allà, repenjada a l'altre persona...
Crec que les abraçades són reals. És demostrar apreci, és deixar-te conèixer... És passar "amor", energia, digueu-li com vulgueu, a una altre persona i que te'n passin. És deixar-te anar, obrir-te, lliberar-te.
M'agrada aquesta paraula, LLIURE. Crec que és com quan corres, quan arribes a dalt d'una muntanya i fa vent, o quan dorms amb la porta oberta. Quan abraces et sents lliure.
Hi ha persones que s'incomoden, que pensen massa, i les converteixen en moments estranys. Hi ha gent que les analitza: dura massa, o poc? com hi hem arribat?... I es perden aquest "moment" d'alliberació, de tranquil·litat, de complicitat, on sents que no estàs sola, que els problemes no són tan grans, i que tot té solució...
Ho veieu? La de coses que som capaços de fer amb un simple gest i ni ens en donem compte...
Jo voto per sentir-me lliure. Per notar que tota l'aigua que tenim dins el cos es desploma fins els peus, i per uns segons el cap queda en blanc.
Lliures, que ja és prou difícil amb el munt de coses que ens envolten i ens fan sentir lligats...
El Capità Enciam deia que Els petits canvis són poderosos, jo afegeixo ...i les grans abraçades més! ;)
.................................................................
Me encantan los abrazos. Que digo, me declaro fan de los abrazos!
Empecé a descubrir-lo al regresar de Sudamerica.
Allí coincidíamos personas de muchas culturas diferentes: algunos damos dos besos, otros tres, otros también dos pero empezando por el otro lado, uno solo, o una encajada de manos... Así que se simplificaba todo a un abrazo. Supongo porqué todos estábamos fuera de casa, sin amigos ni familia, y era una forma fácil y rápida de demostrar cariño y complicidad a los demás.
Los primeros días acá me volvía loca. Encontraba amigos que hacía meses que no veía, y me daban dos besos! Yo pensaba "Que cosa más fría esto de dar dos besos".... (Aun que ahora soy yo la que he vuelto a hacerlo...Muy mal!...)
Siempre que puedo abrazo. Se que lo hago menos de lo que me gustaría, y la verdad es que casi siempre se me hacen cortos.... Me quedaría unos minutos más, allí, colgada de la otra persona...
Creo que los abrazos son reales. Significan aprecio, dejarte conocer.... Es transmitir "amor", energía, llamadlo como queráis, a otra persona y que te lo devuelvan. Es soltarse, abrirse, liberarse.
Me gusta esta palabra, LIBRE. Es como cuando corres, cuando llegas a la cima de una montaña y sopla el viento, o cuando duermes con la puerta abierta. Cuando abrazas te sientes libre.
Algunas personas se incomodan, otras piensan demasiado y los convierten en momentos extraños. Incluso algunos los analizan: demasiado largo, o corto? como llegamos aquí?... Y se pierden éste "momento" de liberación, de tranquilidad, de complicidad, donde sientes que no estás sola, que los problemas no son tan grandes y que todo tiene solución...
Os dais cuenta? La de cosas que somos capaces de hacer con un simple gesto y a veces no lo apreciamos...
Yo apuesto por sentirme libre. Por sentir que toda el agua de mi cuerpo se desploma hasta los pies, y por unos segundos la mente queda en blanco.
Libres, que ya es bastante difícil con todas las cosas que nos rodean que nos hacen sentir atados...
El Capità Enciam decia que Los pequeños cambios son poderosos, yo añado ...y los grandes abrazos aún más! ;)